...de mestwetgeving van DIT kabinet...
11 september 1999 kwam het kabinet met de laatste voorstellen om het mestprobleem aan te pakken. Ik wil me bij deze voorstellen beperken tot datgene wat de melkveehouderij betreft omdat dat ons bedrijf aangaat. Eerst hoe het was tot 11-9.
Eind 1998 was Jan Cees Vogelaar, de melkveehouderijvoorman, met de ministers Apotheker (LNV) en Pronk (VROM) overeengekomen om 2,5 gve/ha als bovengrens aan te houden voor de veebezetting en daarbij de minasverliesnormen tot 2008 voorlopig ongewijzigd te houden. Als tegenprestatie zouden zij hun uiterste best doen om bij de EU goedkeuring te krijgen voor dit beleid zonder represailles t.a.v. de nitraatrichtlijn.
De minasnormen voor 2000 zijn voor ons bedrijf nog wel te halen zonder al te grote offers. Ook de aanscherping in 2003 zal nog wel te halen zijn met de nodige moeite en daarna hadden we de hoop dat de eindnorm op kleigrond misschien nog wel iets versoepeld zou kunnen worden. En met de veebezetting van 2,5 gve zouden wij nog ruimte hebben om ons bedrijf wat uit te breiden want we zitten nu op ongeveer 2,2. Daarom hebben we ook dit jaar en vorig jaar wat quotum aangekocht om onze kostprijs te verlagen.
Maar als een donderslag bij heldere hemel kwamen
de ministers Brinkhorst en Pronk met een drastische verzwaring
van de wetgeving. Een aanvoernorm die erop neerkomt dat ons
bedrijf al in 2003 in veebezetting terug zal moeten en een
invoering van de eindnorm van de Minas, wat neerkomt op een grote
terugval van een van de voornaamste pijlers van ons bedrijf, de
graslandopbrengst of een torenhoge boete. Nu is het rendement
voor de melkveehouders dit jaar tot nu toe toch al niet om te
juichen want we ontvangen voor de melk ruim 10 cent minder voor
de melk dan vorig jaar, wat op jaarbasis neerkomt op een verlies
aan inkomen van fl 40.000. Maar als wij over 3 jaar moeten
voldoen aan de wensen van Brinkhorst en Pronk blijft er helemaal niet veel over. Wij zitten hier
in Nederland nou eenmaal met een groot aantal kostenfactoren die
veel hoger liggen dan in de omringende landen, zoals de torenhoge
grondprijzen, fiscaal systeem ,starre regels voor het uitrijden
van mest,en toenemende bureaucratie. Onze ministers hadden
minstens hun best kunnen doen voor de gve-norm van Denemarken (2,3gve/ha)
of woord kunnen houden zoals Pronk zwart op wit had toegezegd met
2,5 gve/ha. Kennelijk heeft de politiek steeds minder op met onze
beroepsgroep en weinig waardering voor de uitstekende kwaliteit
van onze produkten, het grote vakmanschap van het gros van de
veehouders in Nederland. Bovendien is het maar zeer de vraag of
het beleid dat nu voorgesteld wordt tot een beter milieu zal
leiden want als er veel boeren moeten stoppen is dat zonder meer
slecht voor onze leefomgeving. Het mooiste gedeelte van Nederland
is volgens ons toch het platteland zoals dat door de agrariers
wordt gevormd.