......Langs de zijlijn van ons bedrijf.....
26-07-10
Ons bedrijf doet na deze zomer niet meer mee met het RIVM-onderzoek naar grond- en oppervlaktewater. Het spijt ons maar de periode is om en wordt niet verlengd. Na 4 jaar onderzoek op ons bedrijf en met de gemiddelden van alle kleibedrijven is een conclusie echter wel duidelijk.
Er is destijds afgesproken dat de norm voor het nitraatgehalte 50 mg per liter water is. Het gemiddelde op de 121 kleibedrijven die bemonsterd zijn zit gemiddeld op 27. Dat is dus ongeveer de helft van de norm. Ons bedrijf zit op een gemiddelde van 2,5 mg. Dit is een-twintigste deel van de norm. Per monstername lopen de gehaltes uiteen van niet te meten(lager dan 0,31) tot 4,9. Ook zijn er metingen gedaan in het slootwater. Hier zijn de gemiddelde waardes nog lager. Deze metingen waren maandelijks vanaf mei tot en met december. Het gemiddelde hiervan is bij ons in de zomer niet te meten, en in de winter (november en december) 2,5. Het groepsgemiddelde is in de zomer ook niet te meten, in de winter 13.
Deze meetgegevens zouden maar tot een conclusie moeten leiden: de norm op kleigrond is ruimschoots gehaald. Verdere aanscherping van de regels voor bemesting is dus absoluut niet nodig op kleigrond. We zullen onze belangenbehartigers dit op het hart drukken en de overheid kritisch volgen dat de juiste beslissingen genomen worden.............
03-12-08
Op het ogenblik is de politiek bezig om de verlenging van de derogatie in Brussel rond te krijgen. Dit is een verruiming van de regels van de nitraatrichtlijn die voor de hele EU is vastgesteld en een standaardnorm voor alle landen naar aantal dieren en bemesting per hectare. Dit alles om het gehalte NO3 in het grondwater onder de 50 mg per liter te houden. Nu wordt sinds enkele jaren in Nederland het grondwater gemeten bij een aantal bedrijven over het hele land en bij verschillende grondsoorten. Ons bedrijf wordt ook een aantal keren per jaar gemeten, zowel het slootwater als het grondwater en wij zitten op kleigrond. De meetresultaten waren nogal verrassend. De meest recente gegevens zijn over het seizoen 2006/2007. Het gemiddelde op kleigrond blijkt ruim onder de norm te zitten, zelfs onder de 40 mg. Ons eigen bedrijf heeft een nitraatgehalte van 2!!! Ver onder de norm dus. Daarom is het voor ons onbegrijpelijk dat het zo moeilijk lijkt om de derogatie voor elkaar te krijgen in Brussel. Op kleigrond moet het slechts een formaliteit zijn, en ook op veengrond blijken de metingen ver onder de 50 te zitten. Naar verluidt is op zandgrond slechts regionaal een probleem maar zit ook op de meeste gronden het gehalte onder de 50 mg. Steeds meer krijgen wij de indruk dat de politiek hier niet het onderste uit de kan haalt voor de Nederlandse landbouw. Heeft minister Cramer last van haar verleden in de milieubeweging? Hebben we nog steeds te maken met een erfenis uit het verleden toen er slechts heel selectief werd gemeten, of moeten we dit ook zien in de lijn van het ammoniakverhaal van de vorige eeuw (milieugoeroe Lucas Reynders die heel Nederland paniek aanjoeg met het verhaal dat alle bomen dood gingen van de ammoniak van de landbouw, later bleek dit zo onjuist als maar kan zijn) Mochten de bemestingsnormen voor kleigrond worden verscherpt moet er toch eens heel hard aan de bel getrokken worden dunkt ons.
13-04-08
Een paar weken geleden kregen wij het blad Terra in de brievenbus, een magazine van Stichting natuur en milieu (SNM). Hierin steken ze de beschuldigende vinger uit naar de zuivel omdat er oerwouden gekapt zouden worden voor de teelt van soja voor veevoer. Dit maakte ons ontzettend kwaad. Omdat er ontzettend veel onware dingen worden geroepen en vooral ook omdat het probleem aan de verkeerde kant wordt bekeken. Hoe het werkelijk zit: Er wordt oerwoud gekapt. Het hout daarvan wordt verkocht aan de (tropisch hard)houtindustrie. Hier wordt geld aan verdiend. Vervolgens wordt de grond geschikt gemaakt voor de teelt van soja. Teelt van soja wil zeggen teelt van sojabonen. Er wordt geen sojaboon gebruikt voor veevoer. Soja wordt namelijk gebruikt voor oliewinning. En als zodanig brengt dit ongeveer 510 euro op. Deze sojaolie wordt gebruik in honderden humane voedingsmiddelen zoals margarine, pindakaas, chips, en kant en klare maaltijden. Het restprodukt bij de winning van sojaolie is sojaschroot, wat niet geschikt is voor menselijke consumptie. Dit sojaschroot is een bestanddeel dat 5 tot 10% uitmaakt van de samenstelling van krachtvoer. De prijs hiervan is 160 euro op de wereldmarkt. Als je de productie van foute soja wilt terugbrengen moet je de verwerkers van soja aanpakken, dan is er ook geen fout sojaschroot meer.
Melkkoeien in Nederland krijgen zoveel mogelijk ruwvoer, gras en grasproducten (kuilgras, hooi etc.) en snijmaïs. Dit wordt aangevuld met krachtvoer, voor ongeveer 7%. Omgerekend komt het er op neer dat voor 1 liter melk 2,62 gram sojaschroot wordt gebruikt. Hoe de Stichting Natuur en Milieu dan aan het kappen van 1 meter oerwoud komt voor 220 liter melk is een raadsel. Om met zulke onjuiste gegevens de burger te bestoken en de zuivelindustrie in een kwaad daglicht te stellen is volledig onterecht. Maar ja, het is niet de eerste keer dat Natuur en Milieu de plank misslaat: even een opsomming:
1. In de jaren 90 werd geroepen door SNM dat door de ammoniak uit de landbouw 50 tot 75 % van de bossen zou sterven. Dit werd "aangetoond" met foto's uit het oostblok waar iets heel anders aan de hand was. Ondertussen weet iedereen wel beter.
2. Nog niet zo lang geleden werd er verondersteld dat de nitraatgehaltes in het grondwater door de landbouw veel te hoog waren, door de overbemesting. Inkrimping van de veestapel was noodzakelijk en drastisch ingrijpen in de bemesting was nodig. Nu blijkt dat de hoogste nitraatgehaltes worden gemeten bij riooloverstorten en onder natuurgebieden. Slechts op enkele plaatsen is het nitraatgehalte onder landbouwgronden te hoog.
3. Stichting Natuur en Milieu wilde het scheuren van grasland verbieden omdat nieuw ingezaaid grasland de eerste vijf jaar ongeschikt is als broedgebied voor weidevogels. De praktijk: weidevogels broeden al veel eerder, en soms leggen ze hun nesten zelfs ook in akkerland of in bloembollengebied.
4. Bij de gangbare landbouw rekent SNM altijd dat de volledige hoeveelheid mineralen uit kunstmest terecht komen in het grondwater. Alsof landbouwgrond een soort zeef is. Onzin natuurlijk want je gebruikt dat dure spul niet om het uit te laten spoelen maar om het bemestingsadvies te volgen en tekorten in de grondanalyses op te heffen. Veruit de meeste boeren laten namelijk grondmonsters nemen om zo effectief mogelijk te bemesten.
Ondertussen kun je je afvragen hoelang organisaties als Stiichting Natuur en Milieu maar ook clubs als Milieudefensie en Wakker Dier de onwetende burger nog voor het lapje kunnen houden terwijl ze heel veel vooruitgang stagneren door hun extreme opstelling over dierenwelzijn en milieu. Ook moet het ook de burger wel opvallen dat alle vooruitgang op het gebied van dierenwelzijn en bemesting eerder ondanks dan dankzij deze "maatschappelijke organisaties" is gekomen. De postcodeloterij is voor hun nog steeds een grote suikeroom maar hoe lang de organisatie hiervan nog sinterklaas wil spelen bij deze stemmingmakerij is de vraag, want je houdt mensen niet eeuwig voor de gek.
26-01-08
Er wordt steeds meer grond omgezet van landbouw in natuur. De organisaties die hier luidkeels om vragen wijzen vaak op de grote voordelen die dit heeft voor de planten- en dierenwereld en voor de burger. Er is veel geld voor beschikbaar, zowel vanuit Den Haag als Brussel. Veelal subsidies die onttrokken worden aan de landbouw. Grond wordt verworven van een veehouder of akkerbouwer die zijn bedrijf staakt of ergens anders een nieuw thuis moet proberen te vinden. Vervolgens wordt het beheer drastisch veranderd. Maaien gebeurt nog een of twee keer per jaar, vaak wordt het waterpeil verhoogd zodat het terrein drassiger wordt en de vegetatie verandert drastisch. Soms wordt er zelfs plas-dras beheer toegepast zodat het moeilijk begaanbaar wordt voor mens en dier, alleen voor watervogels. De agrarische bedrijven eromheen ondervinden vaak de gevolgen en mogen niet meer of beperkt uitbreiden zodat ze in de toekomst op achter raken met hun bedrijf.
Hoewel ik graag een boswandeling maak denk ik dat er toch eens naar gekeken moet worden of deze tendens niet eens moet worden aangepast. Overal hoor je tegenwoordig over de klimaatverandering en de CO2 uitstoot maar bij de omzetting van landbouw in natuur wordt dit argument niet toegepast. De vastlegging van CO2 is namelijk veel groter bij 1 hectare landbouwgewas dan van een hectare natuur. Het meeste bij bietenteelt, dan graan maar ook bij maïs of grasland wordt aanzienlijk meer CO2 vastgelegd dan bij natuurgebied dat heel weinig groene massa produceert. En bij moerasvorming komt er ook lachgas en methaan vrij wat nog eens veel slechter is voor de atmosfeer dan CO2. De voedselprijzen stijgen en moet veel oerwoud gekapt worden om aan de wereldvraag naar voedsel te voldoen terwijl het klimaat en de bodemgesteldheid in West-Europa en in het bijzonder in Nederland optimaal zijn voor voedselproductie. Ik ben geen politicus maar het lijkt me dat hier toch eens een discussie over op gang moet komen.